Książki podróżnicze napisane w barwny, wciągający sposób – jakie znacie i czytacie? Ja dużo sam jeżdżę, ale głównie po Europie. Kiedyś chciałbym na pewno odwiedzić Australią i Azję, ale to melodia przyszłości dość odległej. Pozdrawiam!

Lubię podróże pociągiem szkoda tylko że są tak drogie. Jeszcze po Polsce to pół biedy cenowo nie wychodzi tak źle, ale jeśli chce się pociągiem pojeździć za granicą, po Europie na przykład to już ceny dla Polaka jak się przeliczy razy 4 bo Euro, to wtedy są to sumy kolosalne.

Trochę już świata widziałem ale to ciągle kropla w morzu moich podróżniczych potrzeb. Na pewno bardzo kręci mnie głęboka Rosja, Kołyma, Syberia itp. tamte rejony są bardzo trudno dostępne, niebezpieczne ale chyba dlatego aż tak mnie tam ciągnie.

Ciekawe w sumie ile trzeba odłożyć na taką wyprawę załóżmy na cały miesiąc do Azji. Ale tak własnym sumptem bez wykupywania wycieczki przez biuro, bo taki zorganizowany wyjazd to raczej by mnie nie bawił. Podczas podróży chcę czuć wolność i niezależność.

Od dawna już czytam regularnie blogaska Ino w Świat – inowswiat.pl. To prowadzi Paweł i Ania, którzy w sumie są dość młodymi ludźmi, a już zjechali pół globu, a głównie Azję. Piszą z biglem, z energią, naprawdę człowiek po przeczytaniu jednego artykułu ma ochotę spakować wszystko i wsiąść do pociągu byle jakiego. Duża dawka motywacji dla ludzi, którzy chcą gdzieś kiedyś ruszyć w naprawdę daleką podróż.

Ciekawie byłoby na pewno objechać całą kulę ziemską, ale to już chyba trzeba być jakimś milionerem żyć z odsetek z banku, nie mieć pracy, dzieci ani zobowiązań, żeby się w taką wyprawę życia wybrać.

Kiedyś to byli podróżnicy dopiero. Dzisiaj człowiek ma wszystko, GPS, samochody, samoloty, nie ma szans, żeby się zgubić, czy jakoś sobie nie poradzić. A jak ruszała wyprawa Kolumba to tak naprawdę nie wiedzieli, czy coś ich za wielką wodą w ogóle czeka, czy jednak może ziemia jest płaska i spadną gdzieś w przepaść...

My chcemy z żoną wyjechać pod koniec tego roku do Wietnamu i wszystko wskazuje na to, że nam się uda. Bardzo ciekawy kraj, dotychczas znam go bardziej z internetu, z książek, a teraz w końcu będzie okazja żeby swoje wyobrażenia skonfrontować z rzeczywistością.

Trzeba mieć w sobie tę żyłkę podróżnika a nie każdy ją ma. Ja jednak wolę wczasy gdzieś w bliskiej okolicy, max żeby było 300-400 km i nie dalej. Już wyjazd nad morze ode mnie spod Łodzi to jest wielkie wyzwanie i męczarnia dla mnie.

Bardzo lubię książki podróżnicze pana Cejrowskiego. On potrafi pisać i z humorem i ciekawie i bardzo obrazowo. Najbardziej mi się podobało jak opisywał swoje problemy z dostaniem paszportu, czy wiz, musiał się dużo nakombinować żeby z Polski w tamtych czasach móc wyjechać do Ameryki Południowej.