Wychowywałem się całe życie w patologicznym środowisku (alkoholizm, bicie). Kiedy w końcu się uwolniłem cały syf i bezsens codzienności się na mnie wylał. Nie umiem sobie poradzić ze wspomnieniami. Nie mam z kim porozmawiać. Czy waszym zdaniem psycholog to dobry pomysł?

Psycholog zada ci pewnie sporo ciekawych ćwiczeń, które po pewnym czasie ułatwią dotarcie do ciebie, do podświadomości. Wtedy dopiero można mówić o trwałej zmianie nawyków. Grunt, żeby znaleźć pasjonata zawodu, a nie ignoranta, który obsługuje tysiące pacjentów i nikogo nie pamięta.

Jak masz naprawdę poważną fobię to umów się na czat tekstowy. Totalna anonimowość często się sprawdza.

W sumie dla samych testów psychologicznych, ćwiczeń i rozmowy warto się przejść. Czasami rozmawiam z psychologiem, kiedy mam dużego doła i wychodzę od razu na prostą. Trzeba po prostu poszukać kogoś godnego zaufania.

Musisz się przed psychologiem całkowicie otworzyć. Wtedy dopiero terapia ma sens moim zdaniem. Raczej polecam prywatne gabinety, gdzie masz totalną anonimowość. Lepiej też nie chwalić się terapią, bo różnie ludzie odbierają, szczególnie pracodawcy :P Jak dobrze pójdzie z terapią indywidualną to możesz później zapisać się do grupy wsparcia.

Chodzę do psychologa, ale nikomu się nie chwalę. Niestety podobnych problemów społeczeństwo nie akceptuje.

Ćwiczenia u psychologa mogą cię zaskoczyć pozytywnie. Chyba najbardziej niedoceniany zawód w Polsce.

Chciałem przepracować złe nawyki żywieniowe i wykorzystałem konsultacje Skype w gabinecie Afekt. Opowiedziałem dokładnie o swoim problemie. Atmosfera współpracy uważam bardzo korzystna i faktycznie duża wiedza w tej materii. W sumie wizyta u psychologa pozwoliła mi z szerszej perspektywy spojrzeć na nawyki. Po jednej wizycie miałem uczucie, jakbym się obudził z długiego snu. Myślę, że warto iść do psychologa, jak człowiek jest na granicy zmiany, ale jeszcze występuje pewna blokada. U mnie to się sprawdziło.

Psychologa obowiązuje standardowo tajemnica lekarska, więc warto się bardziej otworzyć i zaufać. No i nie kłam nigdy u psychologa, bo tylko sobie zaszkodzisz. Tylko prawda.